Kerem Ozan Bayraktar, Ada, 2013

Kerem Ozan Bayraktar, Ada, 2013

“Lütfen Rahatsız Etmeyin”, ilk okumada, oda temizliği programında bir erteleme talebiyse de, aslında kişinin etrafını tatilde, bu geçici ve tatlı hayatında da
saran rutinden kurtulma arzusunu temsil eder. Söz konusu rica, onu kapıya iliştiren kişi, kapı, oda, otel ve otelin kurulu olduğu coğrafyayla birlikte, yalnızca “huzurlu bir tatil” düşüncesini vücuda getirmekle kalmaz. Kişinin kendisi için kurgulanmış tatil mekanı –özenle hazırlanmış bu sahne- ile kurduğu ilişkiyi de bize açabilir.

Lütfen Rahatsız Etmeyin sergisi, insanı merkeze aldığı bu bakışla birlikte mekanla olan ilişkisini daha soyut bir eksende kurmayı deniyor. Kişinin tatil algısı bu bakışla, tatili çağrıştıran her şeyin dahil olduğu geniş bir küre olarak tarif ediliyor. Mekanla ilişki ise şöyle açılıyor: Sergi tatil fikrini, salt yapıyla boyut kazanan ve böylece mimarlığa indirgenen bir algının ötesinde, başladığı yer olan eve, gömülü olduğu zihne, tatil mekanının yerini aldığı coğrafyaya ve zaptedilen yerleri geri almak için fırsat kollayan doğaya uzatıyor.

@